สั่งสมบุญ สร้างบารมี

พระเจ้าพรหมทัตครองราชสมบัติในนครพาราณสี พระโพธิสัตว์บังเกิดในตระกูลพราหมณ์ เมื่อบิดามารดาตายไปจึงออกบวชเป็นฤาษี เที่ยวภิกขาจารไปยังประตูเรือนของนายหัตถาจารย์ นายหัตถาจารย์นั้นเลื่อมใสจึงถวายอาหารและปรนนิบัติอยู่เป็นนิตย์ ในเวลานั้นคนหาฟืน นำฟืนมา จากป่าไม่สามารถจะมาทันประตูเมืองได้ตามเวลา จึงนอน ณ ศาลเจ้าแห่งหนึ่ง ที่ศาลเจ้ามีไก่จำนวนมาก ไก่ตัวที่นอนอยู่เหนือไก่ตัวอื่นได้ถ่ายคูถรดตามตัวของไก่ซึ่งนอนอยู่เบื้องล่าง ไก่ทั้งสองตัวต่างโมโหและทะเลาะกัน จึงอวดอ้างอานุภาพของตนว่าบุคคลผู้กินเนื้อตนจะได้เป็นพระราชา ชายหาฟืนได้ฟังคำของไก่ทั้งสองจึงคิดอยากจะเป็นพระราชา หากแต่ผู้ไม่มีบุญแม้ขวนขวายรวบรวมทรัพย์ใดไว้เป็นอันมาก ทรัพย์นั้นก็ไปอยู่แทบบาทมูลของคนผู้มีบุญ เช่นนายหัตถาจารย์ เท่านั้น

#สิริชาดก

อ่าน “อรรถกถา สิริชาดกว่าด้วย โภคะเกิดแก่ผู้มีบุญ”

#ชราวรรค:บุตรเศรษฐีมีทรัพย์มาก

อ่าน “อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ชราวรรคที่ ๑๑”