กล้าสู้กับกิเลส

พระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี มีโอรสชื่อ พรหมทัตกุมาร พระเจ้าพรหมทัตเกิดความระแวงพระทัย จึงเนรเทศโอรสออกจากพระนคร พรหมทัตกุมารทรงพาพระเทวีพระนามว่า อสิตาภู เข้าไปสู่ป่า พำนักอยู่ ณ บรรณศาลา วันหนึ่งพรหมทัตกุมารนั้นเห็นนางกินรี เกิดจิตปฏิพัทธ์ คิดจะเอานางกินรีนี้เป็นชายา จึงติดตามรอยเท้านางกินรีนั้นไป มิได้คำนึงถึงพระนางอสิตาภู เมื่อพระนางเห็นพรหมทัตกุมารตามนางกินรีไป ทรงดำริว่า พรหมทัตกุมารนี้มิได้คำนึงถึงเรา จึงมีพระทัยคลายรักจากพระสวามี และเดินทางเข้าไปพบพระโพธิสัตว์ เรียนบริกรรมกสิณ เมื่อนางเพ่งกสิณ ยังอภิญญาและสมาบัติให้เกิดขึ้นแก่พระนาง เมื่อพรหมทัตกุมารติดตามนางกินรีไป เที่ยวหาก็มิได้พบ หมดหวังจึงกลับมุ่งหน้ามาสู่บรรณศาลา หากแต่พระนางอสิตาภู มิได้มีจิตปฏิพัทธ์อีกต่อไป

#อสิตาภุชาดก

อ่าน “อรรถกถา อสิตาภุชาดกว่าด้วย โลภมากลาภหาย”

#สังกัปปราคชาดก

อ่าน “อรรถกถา สังกัปปราคชาดกว่าด้วย ลูกศรคือกิเลส”

#วัจฉนขชาดก

อ่าน “อรรถกถา วัจฉนขชาดกว่าด้วย ดาบสผู้มีเล็บงาม”

#ขุรัปปชาดก

อ่าน “อรรถกถา ขุรัปปชาดกว่าด้วย ถึงคราวกล้าควรกล้า”

#ปลายิชาดก

อ่าน “อรรถกถา ปลายิชาดกว่าด้วย ขับไล่ศัตรูแบบสายฟ้าแลบ”

#ทุติยปลายิชาดก

อ่าน “อรรถกถา ทุติยปลายิชาดกว่าด้วย คนถูกความเร่าร้อนเผาจนไม่อาจสู้ข้าศึกได้”